ฉันชอบดูว่าเวลาอ่านจบหนึ่งหน้าแล้ว เว็บไซต์พาเราไปต่ออย่างไร
ถ้าลิงก์ข้างในถูกใส่แบบแข็ง ๆ หรือโผล่มาไม่ตรงกับบริบท ฉันจะรู้สึกว่าหน้านั้นเขียนเพื่อระบบมากกว่าคนอ่าน แต่ถ้าลิงก์เกิดจากเนื้อหาที่กำลังพูดถึงจริง การคลิกต่อจะรู้สึกเป็นธรรมชาติกว่า
สิ่งที่ฉันมองว่าน่าสนใจใน sathu11 คือแต่ละหน้าดูเหมือนถูกวางให้เชื่อมกันตามเหตุผล เช่น อ่านเรื่องกิจกรรมแล้วไปดูเงื่อนไข หรืออ่านเรื่องประสบการณ์แล้วไปดูข้อมูลเกี่ยวกับผู้เขียนต่อได้
สำหรับฉัน จุดนี้สะท้อนว่าเว็บไม่ได้คิดเป็น “หน้าละบทความ” อย่างเดียว แต่คิดเป็นระบบของข้อมูลทั้งเว็บ ซึ่งต่างจากการทำคอนเทนต์แยกชิ้นแล้วค่อยเอามารวมกันทีหลัง
