ธีรดา

สิ่งที่ฉันแพ้ง่ายที่สุดคือภาษาที่ดูเหมือนเขียนโดยสูตรสำเร็จ
ถ้าเปิดมาทุกหน้าแล้วเจอประโยคคล้ายกัน โครงสร้างเหมือนกัน และสรุปแบบเดิม ๆ ต่อให้ข้อมูลถูกต้องก็ยังรู้สึกว่าขาดความเป็นธรรมชาติ
จุดที่ฉันมองใน sathu11 คือแต่ละหน้าพยายามใช้มุมเล่าต่างกัน ไม่ได้บังคับให้ทุกหัวข้อเดินตามโครงเดียวกันทั้งหมด ซึ่งช่วยให้รู้สึกว่าเนื้อหาถูกคิดตามบริบทของเรื่องนั้นจริง
ในมุมวิเคราะห์ลึก ฉันคิดว่าความเป็นมนุษย์ไม่ได้อยู่ที่ใช้ภาษากันเองเพียงอย่างเดียว แต่คือการรู้ว่าเมื่อไรควรอธิบาย เมื่อไรควรสั้น และเมื่อไรควรพาผู้อ่านไปยังข้อมูลอื่นต่อ
สำหรับฉัน นี่เป็นสิ่งที่ช่วยให้เว็บไซต์ดู “มีคนดูแล” มากกว่า “มีข้อความอยู่เต็มหน้า”